|
Kabir Ziyaretinin Faydaları Ve Adabı
Hayat düsturumuz olan Kur'an-ı Kerim, bize dünyada ve ahirette karşılaşacağımız bütün meselelerimize ışık tutmak suretiyle Allah tarafından biz aciz kullarına gönderilen en büyük lütfudur. Kur'an-ı Kerim'in 1/3 üçte birinin Haşirden, yani ölümden sonrasını beyan etmesi gerçek hayat olan Ahiret hayatının önemini anlamamıza yardımcı olur. Dünya hayatının sonu olan ölüm, Ahiret hayatının kapısı kabirde başlamaktadır. Meşguliyetlerin,gafletin yakamızı biran olsun bırakmadığı, bizi kendisi ile oyalayan dünya hayatında, ölümü, ahireti ve sonrasını hatırlatan bizi tefekkür-ü mevte yönelten tek nişane kabirlerdir.
Kabir ziyaretlerinden iki türlü istifade edilir;
- Birincisi maddetendir: Dünyada ne kadar saadetli, mutlu, saltanatlı veya kederli,sıkıntılı fakru zaruret içinde de olsa, hayatın baki olmadığı, ölümün varlığı , geride bırakılan eserlerle , iyilikle veya kötülükle yad edileceğini düşünerek kendi hayatına yön vermek suretiyle maddeten istifade eder.
- İkincisi Manendir: Ziyaret edilen bir Allah dostu ise ondan ruhen de istifade etmek suretiyle de hem madden, hem manen çift taraflı istifade etmek mümkündür. Birinci ziyaret şekli tüm insanlar tarafından biliniyor iken ,ikinci ziyaret yani Allah dostlarını ziyaretten manen istifade etmenin adab ve usulu pek az bilinmektedir.
-Allah dostlarını ziyaret, ister hayatta olsun, ister kabirlerinde olsun ,gidilmeden evvel boy (gusül) abdesti alınır. İki rekat namaz kılınır. Her rekatta Fatiha'dan sonra üç Ayetel Kürsi okunur. Kılınan namazın sevabı ziyaret edilecek zatın ruhuna ,hayatta ise ruhaniyetine bağışlanır, temiz ve güzel kokulu bir elbise ile ziyaretine gidilir. Zira temiz olmayan, pis kokulu bir yerde latif varlıklar olan melekler, mü'min cinler ve ruhaniyetle irtibat kurmak mümkün değildir.
Bununla alakalı Muhammet bin Abdullah Hani'nin Adab (sf:195) ve İmamı Gazali (K.S.)'nin İki Madnun (sf:75) kitaplarında bahse ait konu şöyle geçmektedir.
Adab'tan : “Vefat etmiş bulunan zatlarla şöyle irtibata geçmek suretiyle rabıta yapılır. Mürid kendini cismani ilgilerden kurtarır. Batınını tabiat bağlarından kurtarır. Kalbini bütün ilimlerden,nakışlardan ve kainatın havatırından temizler. Sonra rabıta edeceği zatın ruhaniyetini hissedilebilecek şekillerden uzak bir nur olarak tasavvur eder. Onun füyuzatından feyiz alıncaya ve kendine onun halinden bir hal gelinceye kadar bu nuru kalbinde muhafaza eder. Çünkü kamil mürşidlerin ruhaniyetleri feyiz kaynağıdır. Kim kalbini bu kaynağa bağlarsa ondan muhakkak surette feyiz alır.
Eğer rabıta, bir kabir başında yapılacaksa o kabrin sahibine selam vermek lazımdır. Sonra onun sağ ayağı tarafına yakın oturur. Sağ elini, sol elinin üzerine kor,başını göğsü üzerine eğer, bir Fatiha, on bir İhlas-ı şerif ve bir Ayetü'l-Kürsi okur, sevabını bu zatın ruhaniyetine hediye eder. Sonra orada oturup feyiz almak için ruhaniyetine yönelir. Nitekim Rasul-i Ekrem(S.A.V.) “Müşkil bir durumda kaldığınız zaman kabirlerinde medfun bulunan bazılarının ruhaniyetlerinden yardım isteyin” buyurmuşlardır.
Bir kimse bulunduğu yerden Hazret-i Peygamber (S.A.V.)'in Medine-i Münevere'deki mübarek kabri şeriflerine yönelse feyiz alır.
Aynı şekilde bir kimse , bulunduğu yerden, kabirlerinde medfun bulunan velilerin ruhaniyetlerine yönelse onlardan istifade eder ve feyiz alır.
Şeklen onun bulunduğu tarafa yönelmeden yapılacak rabıta da istifade için kafidir. Fakat rabıta vücuduyla beraberde dönerek yapılırsa nur üstüne nur olur.
Rabıtanın kuvvet derecesi istifadenin sebebidir. Kim bu rabıtaya devam ederse tarikatın bütün güzel halleriyle hallenir ve hakikatın kemalatına vasıl olur. Kim rabıtayı bırakırsa ve devam etmezse feyzi kesilir, süluke devam edemez. Vuslat eserlerinden ve sırlarından mahrum kalır.”
Madnun'dan : “Peygamberlerin ve büyük velilerin (hepsine selatu selam olsun.) meşhedlerini, kabirlerini ziyarete gelince :
Bundan maksat: Onları ziyaret etmek, hacetlerin bitirilmesi, günahların affedilmesi hususunda Peygamberlerin ve velilerin ruhlarından imdat dilemektir. Bu imdat da şefaatten ibarettir. Bu da iki yönden hasıl olur: bir taraftan istimdat (yardım dilemek) diğer taraftan da imdattır. Yani birinin şefaat istemesi, ötekinin de şefaat etmesidir. Meşhedleri (türbeleri) ziyaret işinde bu iki rükünün de muazzam tesiri vardır. İstimdat (şefaat istemek) şekline gelince; bu hacet sahibinin himmeti, şefaati istenen zatın ve ziyaret edilenin zikrine, ismine hatıra (kalbe) sardırabilmesi iledir. O derece ki himmetinin, kasdının, muradının hepsi orada, gönülde bir noktada, sarılmış o hatıranın içine daldırılmış olacak, onu bütün varlığı ile anacak, kalbine ve ruhuna dolduracaktır. İşte bu hal, o şefaatçı ve ziyaret edilen zatın ruhunu tenbih etmeye, uyarmaya sebeptir. Ta ki o temiz ruh bu sebeple kendisinden istenen şey ile ona imdat edebilsin.
Her kim bu dünyada himmetini, niyet ve maksadını, iradesini tam manasıyla dünya yüzündeki bir insan üzerine çevirir, yöneltir ise hiç şüphesiz o insan kendine yönelmiş olan kişinin yönelişini hisseder. Bunu ona haber verir. Herkim de bu alemde hayatta olmazsa onu tenbih etmek (uyarmak) daha kolaydır. Çünkü uyarılmaya hazır durumdadır. Çünkü bu alemin hallerinin dışında olan bu kimsenin o alemin hallerinden bazısına muttali olması, bakması, görmesi ,bilgi edinmesi mümkündür. Nitekim rüyada ,uğradığına muttali olunabilir. Çünkü uyku ölümün kardeşi ve bir dalıdır. Evet, uyanık halimizde bilemediğimiz bazı halleri uyku sebebi ile bilmeye kabiliyetli oluruz. İşte bunun gibi hakiki ölüm ile ölmüş ve ahiret diyarına ulaşmış olan bir kimsenin de bu dünyada ki hallere muttali olması daha uygun ve daha münasiptir. Ama bu alemin bütün halleri her vakitte onların bilgi ipliklerine dizilmiş değildir. Nitekim geçmiş zamanın halleri, olayları uykumuzda yani rüyada ki bilgilerimizde mevcut değildir. Bilgi birlikleri için belirlilikler ve özellikler vardır.
-Bunlardan birisi :hacet sahibinin himmeti ,kasdıdır ki bu hikmet ve kasd, o aziz ruhun sahibinin hacet sahibini tamamıyla sarması, istila etmesidir. Nitekim bu dirinin,hayatında suretini, şeklini müşahade etmek, onun ismini anmağa ve kendisini gönülde hatırlamağa tesir ettiği gibi bir ölüyü kalıbının, bedenin perdesi olan türbesini müşahade etmek de öylece tesir eder. Çünkü o ölünün eseri; kalıbı kaybolduğunda ruhtadır. Halbuki onun türbesi; onun hayatındaki huzuru, kalıbını ve barınağını müşahade etmekteki eseri gibi değildir. Onun bizzat meclisinde ve huzurunda bulunmak gibi değildir. Her kim ölünün meşhedinin müşahadesinde kendisini hazırladığı gibi onun meşhedinin gıyabında da onun ruhunda hazır olabileceğini zannederse onun bu zannı hatadır. Zira müşahade de (gözle görmekte) zahir ve aşikarlık bakımından apaçık bir eser vardır ki bunun gibisi gıyapta yoktur. Her kim gıyapta bir ölüye yardım etmek isterse bu yardım öyle ölçüsüz, tartısız olmaz ve o yardım da boş ve faydasız kalmaz. Nitekim Peygamberimiz (S.A.S) : “Her kim benim üzerime bir salavat getirirse ben ona on defa salat ederim” demiştir. Diğer bir hadisinde de: “Müezzine kim cevap verirse onun tekbir ve şehadetlerini tekrar eder, namaz ve felaha davetine uygun kelamı söylerse şefaatimi hak eder” dedi. Bir de “Kabrimi ziyaret eden şefaatime nail olur” buyurdu. Hasların en hası olan beden ile yakınlık da,şefaatin yapılmasına tam bir vesiledir. Kendinden bir parça olan çocuğu ile isterse bu çocuk kendisinden sonra doğmuş veya torunlarından biri olsun onun vesilesi ile, yaklaşmak; yahut türbesine, kabrine, mescidine, beldesine, asasına, kamçısını, nalınına, kapısı söğesine eşiğine, halkasına yaklaşma; adetine, sıfat ve ahlakına yakın olmak; ona ait ve ona münasip olan bir şey ile yaklaşmak bunların hepsi ve her biri; ona yaklaştıran, ona yakınlığı gerektiren ve şefaatına erdiren bir yaklaşma sebebidir. Çünkü peygamberler yanında, dünya yurdunda olmaları ile ahiret diyarında olmalarında fark olmadığı gibi bilgi yolunda da bir ayrılık yoktur. Peygamberlerin hayatı ile mematları (ölümleri) bilgi edinme bakımından farketmez. Çünkü dünyada bilgi aleti, dış duygularımız, beş duyu organlarımızdır. Ahirette ise yalnız gaybı, yanında ve önünde olmayanı bilmeye yarayan bir alettir. Ama bu, ya bir misal kisvesindedir veya açık hale gelmek yolu iledir.
Yaklaşma, yakınlık ve şefaatın diğer hallerine gelince:
Bunlar bozulmaz, hallerinden dönmez. Bu bapta en büyük esas: imdat edenin imdat etmek yönünden istenilen imdadı yapması, vesile ve şefaat sahibinin bu medet ve şefaati bilmese de imdat ve ihtimam etmesidir.
Çünkü Allah'ın Resulunun (S.A.S) bir kılı veya bazubendi, yahut kamçısı, asi ve günahkar bir kimsenin kabri üzerine konur ise o günahkar, hacet vakti için saklanmış olan manevi değeri yüksek, şerefli şey bereketi ile, azaptan kurtulur.
Şayet bunlar bir insanın evinde,yahut bir beldede olsa bunların bereketi ile o eve ve ev halkına veya o beldeyi ve sakinlerine bela ve musibet dokunmaz. Ev sahibi ve belde sakini bunu evinde veya beldesinde o mubarek şeyin bulunduğunu bilmeseler de...O şeyin tesiri olur. Çünkü bu peygamber (S.A.V) in bir ihtimamı, önem vermiş olduğu şey yani onun himmetinin eseridir. Bu da ukbada o'na mensup olanlara sarf edilmiştir.
-Kötü ve kerih şeyleri, hastalıkları, ukubet ve cezaları defetmek, Allah tarafından meleklere ısmarlanmış, havale edilmiştir. Her melek de peygamberin (S.A.V) haris olduğu, şiddetle arzu ettiği şeyleri kendinden başka onun buna himmeti sebebi ile hali hayatında olduğu gibi yapmaya is'af etmiye, peygamberin arzusunu yerine getirmeye hevesli ve hırslıdırlar. Çünkü meleklerin, onun mukaddes ruhuna, vefatından sonra, yakın olmaları, ona hayatındaki yakınlıklarından ziyadedir.
Hikaye olunduki:Hacer-i Esved'i yerinden söküp memleketlerine götürmek ve bu suretle Mekke'yi kendilerine çevirmek isteyen Karmatiler Mekke'yi işgal ettikleri zaman:Karmati Ebu Tahir bir adamı omuzuna aldı Altınoluğu yerinden söktürmek için kaldırdı. Adamı Kabe'nin oluğuna eriştirdi. Oluğu çekmeye başlayınca adam Ebu Tahir'in üzerinde can verdi ve ölü olarak yere düştü.
Diğer bir hikaye de şöyledir:
Mısırlılardan bir cemaat peygamberin (S.A.V) Ravzası yanında bir yeri delmişler. Maksatları Allah'ın Resulünün vucudunu çıkarıp Mısır'a nakletmekmiş. Bu iş gece yarısı olmuş. Bu sırada Medineliler havadan bir ses işitmiş: “Ey müslümanlar topluluğu ! Peygamberinizi koruyunuz!.Peygamberinizi muhafaza ediniz!.” Diyormuş. Bu sesi işiten herkes kandili, hayır kandilleri, mumları, meş'aleleri yakmışlar, Ravza-i Mutahhara'nın yanına vardıklarında Ravzayı çeviren duvardaki o deliği görmüşler ve etrafında da Mısırlıları ölü bulmuşlar.
Naklolundu ki:Nebiyy-i Ekrem (S.A.V) bir adamın kabrine yaş bir dal dikti ve; “Bu dal yaş kaldığı müddetçe Allahu teala kabir sahibinden azabı kaldıracaktır” dedi. Bu peygamber (S.A.V) iki elinin bereketlerindendir.
Her hangi bir sultana itaat eden ve ona tazimde bulunan bir kişi,sultanın payıtahtı olan beldesine girse orada o sultanın ok torbasından bir ok veya ona ait bir yay veya bir kamçı görünce muhakkak ki o şeye o beldeye saygı gösterir.Meleklerde peygambere böylece tazim,yani peygambere ait,manevi değeri yüksek bir şeyi,bir evde yahut bir beldede veya bir kabirde gördüklerinde onun sahibine saygı gösterirler ve o kabir sahibinin üzerinden azabı hafifletirler.Bu sebebledir ki ölülerin kabirlerine peygamberlerin varisi konumunda bulunanlar tarafından Kur'anı Kerim koymak ile ve kabirleri başında Kur'an okumak ile ve üzerine Kur'an ayetleri yazılan kağıdı ölünün eline veya göğsüne koymakla ölü faydalanır.
İşte bunlar, her işitileni meşru olanı akla uygun bir prensip ve tesviye etmek isteyen kimsenin hal ve durumuna uyan çeşitli vesilelerdir.Bunda ki asıl ve esas:Akılların tasavvur edecekleri ve edebilecekleri şeylerin ilerisinde o kadar önemli işler vardır ki bunları din ve şeriat getirmiştir. Bunların hakikatlerini Allah Teala Hazretleri ve birde Allah Teala ile kulları arasında vasıta olan Peygamberler (A.S) bilirler.
Eğer bütün mütehassıslar bir araya gelseler: Gebe kadınların doğum yapacakları sırada doğumu kolaylaştırmak için sayıların münasebetleri üzerine tertiplenmiş iki tuğla veya kağıt üzerine yazılmış olan ve vefki müselles (Üçlü vefk) denilen dokuz haneli her hanesine..... kadar rakam yazılmış ve her yönde ki toplamı tam..... er olan ve kadının ayakları altına konulan bir şeklin, çocuğun kolayca doğmasına yaptığı tesirin ve sayı münasebetlerindeki hassanın mahiyeti üzerinde düşünseler bu hassayı bilemezler.
O halde insan, şer'in (Dinin) emirlere, yasaklara; haberlere, vaad ve tehditlere ait hakikatleri;ve başkası için getirmiş olduğu şeylerin iç yüzünü aklı ile bilmesini nasıl arzu edilebilir? Akıl zayıftır. Onun bu acaip hallere, şeylere ve hassalara nüfus edebilecek yetki ve tasarrufu kısadır.
Ey kardeşim; Allah yaşayışını güzel ve temiz kılsın. İşte senin için mümkün olan bilinmesine işaret edileceklerin bazısını, fetanetimin ve aklımın yettiği kadarına uyabileni ,sana ifade ettim, yazdım.
Sana ve seninle beraber olana, dinin doğruladığı bu şeylere, üzerinde şüphe etmeksizin iman etmenizi tavsiye eder ve bunların üzerinde durulup kalmasından Allah'a sığınırım.
Rabbimiz cümlemizi rızasına uygun bir şekilde yaşayıp,imanla mü'min olarak ölmeyi,huzuruna yüz akı ile çıkmayı nasip eylesin. Dünyada ve ahirette dostlarından ayırmasın. Amin..
beyazidibistami.org alınmıştır.
|
Kuranı Kerim Mealleri
Sohbetler 
