Şeyh Ebu Ömer Mazani (K.s.) hazretleri bir gün bir dağa çıktıkları zaman görürler ki! Bir delikanlı genç kışın en şiddetli soğuğunda ince bir gömlekle namaz kılıyor. Bir taraftan da kar yağıyor şiddetli bir soğuk var.
 Bu durumu gören şeyh hazretleri gencin yanına yaklaşır ve şöyle sorar?
-Ey deli kanlı bunca kar ve soğuğa nasıl tahammül ediyorsun?
  Delikanli öyle bir cevap verir ki! Şeyh hazretleri donar kalır bu cevap karşısında!
-Ya şeyh sen bilmez misin ki bir kimse âlemlerin rabbine muhabbet etse yani rabbini canı gönülden sevse ona âşık olsa. Ne soğuğu hisseder, nede sıcağı hisseder, O’nun rızası için her şeye sabreder. der.
                
            Kıymetli kardeşlerim: yüce rabbimiz hepimizi bu gençlerden eylesin. Bu kıssamız dan şunu anlayalım gönlümüze rabbimizin sevgisini koyduk mu, yani rabbimizi sevdik mi onunla olduk mu bizim için bu yeterde artar bile, insan sevdiği için her şeye katlanmaz mı elbette katlanır.Biz de rabbimizi seviyorsak dünyada bazen sıkıntı olabilir bazen keder olabilir bazen üzülebiliriz, bütün bunlara katlanmalıyız.Eğer katlanmazsak biz rabbimizi sevmiyoruz demektir.
Kıymetli genç kardeşlerim rabbimizi seviyorsak onun emirlerine harfiyen uymalıyız.Yapınız dediklerini yapmalıyız, yapmayınız dediklerini de yapmamalıyız ki rabbimizi sevmiş olalım.Eğer biz rabbimizin haram ettiği şeyleri yapıyorsak rabbimizi sevmiyoruz demektir.Namazları kılmıyorsak sevmiyoruz demektir.Hâsılı kardeşlerim, Rabbimizi sevmek demek emirlerine harfiyen uymak demektir.

Başka bir irfan meclisinde buluşmak üzere.
Vesselam.
Hizmetkâr.