Cüneyd-i bağdadı (ks) hazretlerinin müritlerinden Ebu Amr anlatıyor:
               Birgün pazarda gezerken, güzel bir kadın gördüm ve ona tekrar, tekrar baktım. sonra hata ettiğimi anlayım.ben ne yapıyorum deyip Rabbime tövbe ve istiğfar ettim.Akşam eve geldiğimde, bizim hatun yüzüme bakıp, efendi bu gün yüzün kararmış gördüm sana ne oldu dedi. Tabi ki bir şey anlamamıştım. Hemen gizlice aynaya baktım. Hakikaten yüzüm gözüm simsiyah olmuş. Neden olduğunu düşünürken aklıma pazarda o kadına baktığım geldi. Bu siyahlığın ondan olduğunu anladım. Hemen bir mağaraya çekilip kırk gün gözyaşı döktüm günahımın affı için Allah’a yalvardım. Bir ara şeyhim Cüneyd-i Bağdadi hazretleri aklıma geldi dedim ki gideyim onu ziyaret edeyim ve doğruca bağdadın yolunu tuttum. Doğru şeyhimin hücresine vardım, kapıyı çalıp izin istediğimde, ‘ gir ya Ebu Amr, sen pazarda günah işle biz bağdatta istiğfar edelim öylemi’ dedi.

Kıymetli genç kardeşlerim, bu kıssamızdan maksat Cüneyd-i Bağdadi hazretlerini müridini görmesi değil maksat kendimize hal ve hareketlerimize daha çok dikkat etmemiz gerektiğini anlamalıyız. Neden derseniz, zira bizi her daim gören gözeten yaptıklarımızdan haberdar olan rabbimiz var sağ omuzlarımızda Hafaza melekleri kiram en kâtibin melekleri var yani işlemiş olduğumuz günahı yazıyorlar.İşte bunlara dikkat etmemiz isteniyor. Birde sizler irfan meclisine tabiyiz, böyle bir haramda ne olur? manevi olarak kalbimiz gönlümüz kararır. Pekiyi sorarım sizlere? B u hal ile eğer tövbe etmesek rabbimizin yüzüne yarın nasıl bakarız. Ve manevi olarak ilerlememize engel olacağını da hatırlatmak isterim. Yüce rabbimiz cümlemizi günahın her türlüsünden korusun bizleri günaha dalanlardan değil rızasını bulanlardan sevgisine erenlerden eylesin. Âmin.
Başka bir irfan meclisinde buluşmak ümidi ile. Vesselam.
Hizmetkâr.