Hz.Enes (RadiyallahuAnh) anlatıyorr:

’Resullullah (aleyhissaletuvesselam), ölen çocuğu için ağlamakta olan bir kadına rastlamıstı:
”Allah’tan kork ve sabret!'' buyurdu.
Kadın, ızdırabından kendisine hitap edenin kim olduğuna bile bakmadan:
”Benim başıma gelenden sanane?'' dedi.
Resullullah (aleyhıssaletu vesselem) uzaklasınca, kadına, bu resullah idi!''dendi. Bunun üzerine kadın, çocuğun ölumu kadar da söylediği sözden dolayı (utanıp) üzüldü.Özürdilemek için,doğru aleyhiselatu vesselemın kapısına kostu, ama kapıda bekleyen kapıcılar onu görmedi, doğrudan huzuruna cıktı ve ;
''Ey Allah’ın resulu, O yakısıksız sözü sizi tanımadan sarf ettim, (bağışlayın!)''dedi.Aleyhiselatu vesselam:
''Makbul sabır ,musibetle karşılaştığın ilk andakidir'' buyurdu.