Damladaki Tevazu

Bir buluttan deniz üzerine bir damla damladı. Denizin genişliğini görünce de utandı. Kendi kendine şöyle dedi:

"Deniz bulunan yerde ben kim oluyorum? Eğer o varsa ben yok sayılırım!"

Damla kendisini küçük gör­düğü için sedef onu bağrına bastı, besledi.

Kader o damlayı öyle yük­seltti ki, sultanların taçlarına lâyık inci oldu.

Damla kendisini alçak gördüğü için yücelik buldu, yokluk kapısını çaldığı için var oldu.

(Şeyh Sadi)