Telaşı Niyeymiş?

Prof. Dr. M. Esad Coşan Hoca-efendi anlatıyor;

Bizim Erzincanlı fakir bir kom­şumuz vardı. Hanımı da, kendisi de Allahu âlem evliyadan idi. Ayağına bir hastalık isabet ettiği için, birini kesmişlerdi. Ama, ayağının kesil­mesi, yüzünden tebessümü kesememişti. Çünkü inancı kuv­vetliydi. Kaderden diyor, hastalığına da, her şeye de rıza gösteriyordu.

Vefatı anında çok şiddetli nefes alıp veriyor. Alnı boncuk boncuk terlemiş. Kan ter içinde âdeta. Tabiî vefalı hanımı başında bezle alnını siliyor. Şefkatle sormuş bir ara beyine:

"Efendi, çok mu acı çekiyorsun, niye böyle nefes nefesesin?"

"Ne aci çekmesi!" demiş adam. "Hocaefendimizle hac yapıyoruz da, bu topal ayağımla arkasından koşacağım da yetişeceğim diye uğraşıyorum. Bu yüzden nefes nefeseyim!"

Allah, nasıl alıyor salih bir ku­lunun ruhunu... Hacda tavaf eder gibi. Vefat telaşını, hacda hocasına yetişme telaşı olarak gösteriyor.