O’nun(s.a.v) Duasıyla Kısır Keçi Süt Verdi

Peygamberimiz en yakın arkadaşı Hz. Ebû Bekir ile birlikte Medine yolundaydı. Hicret ediyorlardı. Yol güzergâhında Ümmü Mabed adında bir kadının evine misafir oldular. Kadının çok zayıf, kısır bir keçisi vardı.

Peygamberimiz Ümmü Mabed'e sordu: "Bu keçinin sütü var mı?" Ümmü Mabed: "Yâ Resulallah, bu keçinin vücudunda kan yok ki, nere­den sütü olacak?"

Peygamber Efendimiz keçinin sırtına mübarek elini sürdü, sonra memesini meshetti, dua etti, ardın­dan da, "Bir kap getirin, sütü sağın"buyurdu.

Keçinin sütünü sağdılar. Kaplar dolusu süt çıktı. Bu sütten önce Peygamberimiz içti, arkasından Hz. Ebû Bekir içti, sonra da ev halkı doyasıya içtiler.

Hayatından ümit kesilen bu cılız ve kısır keçi daha sonra semizleşti ve o şekilde mübarek kaldı.

Efendimizin eli değince keçi bile değişiyordu, sütsüzken süt verm­eye başlıyordu. Her varlık onun temasıyla âdeta canlanıyor, heye­canlanıyor, onun isteğini ve arzusunu yerine getirmek için bekleşiyordu.