Peygamberimizin(s.a.v.) Çocuk Sevgisi

Peygamberimizin (a.s.m.) ço­cuklara olan şefkati ve sevgisi bam­başkaydı. Bir çocuk gördüğü zaman Peygamberimizin (a.s.m.) mübarek yüzünü neşe ve sevinç kaplardı. Onu kucaklan okşar ve öperdi.

Çocuklarla arkadaşça konuşur, onların yanında çocuklaşır, anlayış seviyelerine göre sohbet eder, öğütler verirdi.

Peygamberimiz (a.s.m.) özelikle kendi çocuk ve torunlarına çok düş­kündü. Onlar için şefkatli bir baba, merhametli bir dedeydi.

Kızı  Fatıma'yı  çok severdi. Bir sefere çıkacağı zaman en son ona uğrar, dönüşünde ise önce onun yanına giderdi.

Bir gün minberde hutbe o-kurken Hasan ve Hüseyin'in düşe kalka mescide girdiklerini görür. Konuşmasını yarıda keserek aşağı iner, onları tutar, bağrına basar. "Cenâb-ı Hak, 'Mallarınız ve çocuk­larınız sizin için birer imtihan vesile­sidir' buyururken ne kadar doğru söylemiştir. Onları görünce da­yanamadım" dedikten sonra ko­nuşmasına devam eder.