Lezzeti Şükür İçin İstemek

Yaşlı bir kadın, yetişmesi için çocuğunu Abdülkadir Geylanî Hazretlerine teslim eder. Bir süre sonra oğlunu görmeye gelir. Odasına girer, bakar ki zavallı çocuk eline bir parça kuru ve siyah bir ekmek almış, açlığını yatıştırmaya çalışıyor. Aşırı şefkatinden dolayı çok üzülür.

Hazretin huzuruna girer. Durumu bildirmek ister, içeri girer girmez bir de ne görsün Hazretin önünde nar gibi kızarmış bir tavuk duruyor. Kadıncağız gördüklerine bir anlam veremez. "Ey Üstad!" der "Benim oğlum acından ölüyor, siz

ise oturmuş tavuk yiyorsunuz?"

Mâna sultanı yüce insan tavuğa işaret eder, "Allah'ın izniyle kalk ayağa!" der.

O kızarmış tavuğun kemikleri toplanır, bir araya gelir, sağlam bir tavuk olarak yemek kabından fırlar. Ve kadına şöyle der:

"Ne vakit oğlun da bu dereceye gelirse, o da tavuk yesin."

Yani, "Ne vakit senin oğlun da ruhu cesedine, kalbi nefsine, aklı midesine hâkim olsa ve lezzeti şükür için istese, o vakit leziz şey­leri yiyebilir."