Kız Çocuklarını Ne Kadar Seviyoruz?

Peygamberimiz sevgi ve şefkatini gösterme bakımından çocuklardan hiçbirini diğerine tercih etmezdi. Kız çocuklarının evlâttan sayılmadığı, şefkatten öte, evde kız çocuğunun bir ayıp kabul edildiği bir devirde her vesileyle bu bâtıl âdeti yıkmış, mübarek hayatlarında da göster­mişlerdi.

"Ebü'l-benât," yâni "kızlar ba­bası" olmakla iftihar eden Pey­gamberimiz; bir, iki veya üç kızı olan ve bunlara sevgi ve şefkat göster­erek büyütenlere Cenneti müjdelemişti.

Bu   hususta   şöyle   buyururlar:

"Kim iki kız çocuğu ergenlik çağına vardıktan sonra yanında kaldıkları veya o kimse onların yanında kaldığı müddetçe, onlara iyi davranıp ihsan­da bulunursa, kızları onun Cennete girmesine vesile olurlar."

"Kim ki üç tane kız çocuğu olur da buna sabreder (yani onlardan şikâyetçi olmaz) varlığından onları yedirir, içirir ve giydirirse kıyamet günü o kız çocukları onun Cehennem ateşine perde olurlar." (İbni Mace, Edeb: 3)