Veysel Karani’nin Münacatı

Yâ ilâhenâ! Rabbimiz Sensin. Çünkü biz abdiz. Nefsimizin ter­biyesinden âciziz Demek bizi ter­biye eden Sensin.

Hem Sensin Hâlık Çünkü biz mahlûkuz, yapılıyoruz.

Hem Rezzak Sensin. Çünkü biz rızka muhtacız; elimiz yetişmiyor. Demek bizi yapan ve rızkımızı veren Sensin.

Hem Sensin Mâlik. Çünkü biz memlûküz. Bizden başkası bizde tasarruf ediyor. Demek Mâlikimiz Sensin.

Hem Sen Azizsin, izzet ve azamet sahibisin. Biz zilletimize bakıy­oruz; üstümüzde bir izzet cilveleri var. Demek Senin izzetinin aynasıyız.

Hem Sensin Ganiyy-i Mutlak. Çünkü biz fakiriz; fakrımızın eline yetişmediği bir gına veriliyor. Demek Ganî Sensin, veren Sensin.

Hem Sen Hayy-ı Bakîsin. Çünkü biz ölüyoruz; ölmemizde ve dirilmemizde bir daimî hayat verici cilvesini görüyoruz.

Hem Sen Bakîsin. Çünkü biz, fenâ ve zevalimizde, Senin devam ve bekanı görüyoruz.